حصن ها به دست تو بگشاید

محمد ابن اسحاق گوید که چون سعید بعد از آن که از حدیبیه باز گردیده بود بقیت ماه ذوالحجه و محرم در مدینه مُقام کرد و در آخر ماه محرم سنه سبع به غزوه خیبر بیرون شد و نمیله ابن عبدالله لیثی به نیابت خود در مدینه بازداشت و علم خود به علی ابن ابی طالب داد و چنین گویند که آن علم اسفید بود.
چون نزدیک حصن خیبر رسیده بودند ورزیگران از بهر کشت ها بیرون آمده بودند و بیل ها و زنبیل ها داشتند چون لشکر را بدیدند گفتند «محمد و لشکر آمدند» و پشت دادند و بدویدند و باز میان حصار شدند. چون سید روی به روی خیبر افگنده گفت «خراب شد خیبر و ما چون به ساحت از کفار فرود آمدیم وای بر ایشان»
و در خیبر پنج حصن بود؛ اول حصن ناعم و دوم حصن قموص و سوم حصن صعب ابن معاذ و چهارم حصن وطیح و پنجم حصن سلالم. پس اول حصنی که بگشادند حصن ناعم بود و از مسلمانان آن روز محمود ابن مسلمه به قتل آوردند. سنگی آسیاب از بامی بر سر وی فرو هشتند و او را به قتل آوردند و دیگر حصنی که بگشادند حصن قموص بود.
و سید همچنان حصار خیبر می داد و بعد از ده روز که حصار آن حصن داده بود جنگ کرده بودند، سید روز دیگر ابوبکر بخواند و عَلَم به وی داد و لشکر با وی برنشاند و بفرستاد و تا شب جنگ می کرد و هیچ فتحی نبود، چنان که لشکر چون باز آمدند، جمله خسته شده بودند.
روز دیگر، عمر ابن خطاب بخواند و علم به او داد و لشکری با وی برنشاند و بفرستاد و تا شب جنگ می کردند و فتحی نبود.
روز دیگر، علی بخواند و علی ابن ابی طالب پاره ای درد چشم می کرد و بادی در چشم وی دمید، هم در حال درد از چشم وی به در شد. پس گفت: «یا علی، این علم را برگیر و زیر حصن حصین رو و جنگ می کن تا آنگاه که حق تعالی این حصن به دست تو بگشاید»
پس مرتضی علی علم بر گرفت و می دوید تا به حصار خیبر فرو زد. بعد از آن، مبارزان یهود از حصن یک یک بیرون می آمدند و جنگ می کردند و مرتضی علی هر یکی از ایشان به یک ضربت هلاک می کرد و بعد از آن، گروه گروه بیرون می آمدند و جنگ می کردند و مرتضی علی همچنین هر یکی از ایشان به یک ضربت هلاک می کرد و بعد از آن، گروه گروه بیرون می آمدند و جنگ می کردند و مرتضی علی همچنین هر یکی ضربتی می زد و هلاک می کرد و بعضی می کشت و بعضی باز حصار می رفتند. تا آن وقت که گروهی به یکبار از حصن بیرون آمدند و مرتضا علی در میان گرفتند.
و مرتضا علی از این جانب می زد و همه را از خود دور می کرد و به نزدیک خود رها نمی کرد. لیکن در میان ایشان، مردی بود مردی عظیم مبارز و مردانه و قوتی عظیم داشت و گرزی آهنی در دست وی بود. ناگاه، درآمد و آن گرز بر سر مرتضی علی زد و سپر از دست وی درافگند. مرتضی علی چون آن سپر از دست وی در زمین افتاد، به در قلعه دوید و در قلعه را از جای برکند و آن را سپر خود ساخت و جنگ می کرد تا قلعه بستد. آن گاه، آن در از دست درافگند. و چون آن در از دست درافگند، هشت مرد اختیار از صحابه بیامدند که آن در بجنبانند و نمی توانستند.
منبع:نشریه همشری داستان شماره 5